Buscar

Introduza unha cadena de búsqueda.

😃

Horario

En caso de atopar un animal extraviado/abandonado fóra deste horario, poden chamar ao 092 ou ao 112.

Filtrar Ingresos

Estado

Experiencias

Mostrando 73-84 de 110
Mostrar:  

18/07/2014

Hola muy buenas!!!!! como podéis ver os adjunto una foto de AXTOR antes era CALISTO, si queréis ver como era podréis verlo en la pagina de adoptados de Bando en la nº 12, quería contar mi experiencia desde que llego AXTOR a casa. La verdad que AXTOR llegó en un momento complicado para nosotros ya que acabábamos de perder a nuestro perrito ANKO de tan solo tres años; pero bueno esto son cosas del destino, decidimos llevar a Bando el pienso que teníamos pero cual fue la sorpresa que mientras estábamos allí decidimos ver los perros que había y él estaba allí esperando por nosotros. Ese mismo dia nos fuimos a casa con las manos vacías y claro tan solo hacia una semana que se había ido nuestro peludo, teníamos un vacío muy grande, y a a vez no dejábamos de pensar en ese angelito al que ya le habíamos echado el ojo, así que a pesar de todo nuestro dolor por nuestro peludo, al día siguiente nos levantamos y nuestra primera idea fue ir a buscarlo. Nos encantan los animales así que no lo pensamos y fuimos por el, su mirada era triste y parecía que tenia miedo; una vez llegamos a casa él quedó quieto y no se movía de donde lo colocases, se sentía extraño raro o no se, el caso es que los primeros días fueron difíciles por la adaptación, él tenía miedo y no podíamos dejarlo solo, siempre nos buscaba y lloraba pero claro donde quedó eso ya..... AXTOR ahora es un perro fuerte con mucha energía a pesar de su displasia de cadera que nos enteramos después, pero no nos importó: es alguien de la familia, uno más y creo que merece un hogar digno como todos esos peludos que ojalá algún día les llegue su momento de tener un hogar, aunque sin duda alguna creo que el trabajo que realizáis es el mejor que es darles lo mejor que podéis y todo vuestro cariño, desde aquí solo quería con estas palabras animar a la gente a que adopte y no compre.....todos merecen una familia y son lo mas grande que nos puede pasar, lo digo por experiencia......ÁNIMO Y ADOPTAD.....PON UN PELUDO EN TU VIDA Y TENDRÁS LO MEJOR.... GRACIAS!!!!

04/07/2014

Hola, mi nombre es Bubela, Bu, para abreviar. Cuando tenía 3 meses de edad me encontré viviendo en la calle sola y fui llevada al refugio. Viví en el refugio durante más de 2 años antes de que me adoptaran. Cuando llegué a mi nueva casa, me sentí muy feliz, pero tenía miedo de todo. Poco a poco estoy aprendiendo que el mundo es un lugar emocionante, lleno de gente y máquinas ruidosas, así como de amigos y premios. Amo mi cama, mis juguetes, y mis dos gatas hermanas. Todavía tengo clase con mi entrenador y tengo un montón de tareas para trabajar, pero estoy feliz, saludable y muy agradecida con la gente maravillosa del refugio que se ocuparon de mí durante tanto tiempo.

04/07/2014

Jesusa y Carmela vinieron a vivir conmigo durante un par de semanas para recuperarse de los resfriados. Casi 2 años después todavía están conmigo y no puedo imaginar la vida sin ellas. Estas dos chicas (madre e hija) son salvajes y prefieren quedarse solas, pero con el tiempo son cada vez más sociables y piden atención (¡y comida!) cuando quieren. Ambas son muy juguetonas y disfrutan durmiendo al sol. Muchas gracias por dar a estas niñas una oportunidad!

04/07/2014

"Hola! Os envio unas fotos de Mavi, opereta para vosotros, que adoptamos en Navidad. Ella está feliz y nosotros tambien. Gracias por vuestra labor." . . . .

01/07/2014

Esta es Candy, mi primer amor; recuerdo que algunos de mis allegados me decían lo "loca" que estaba por introducir en mi vida una perra tan mayor y "enferma"; sí, tenía un tumor, le limitaba algún que otro movimiento, pero no le impedía hacerme feliz. La satisfacción que sentí (y siento) viviendo su evolución, de perrita temerosa a perrita a la que temer ;), me resulta imposible de explicar, hay que vivirlo. Poco después de llegar a casa, pasó por la operación en la que le quitaron esa molestia que tenía; menuda liberación para ella: empezó a correr y a jugar, y mi orgullo crece cada día que paso con ella, tan vital, tan leal, tan cariñosa, tan tolerante, tan pícara... No puedo dejar de dar las gracias por ella, por haberla encontrado. ¡y que no se me olviden dos personas! el gran apoyo que tengo por parte de la madrina de Candy, que siempre, SIEMPRE, me apoya y ayuda; y Método Guau, con el que aprendí, aprendo y aprenderé (con esa dulzura especial que transmite) a alcanzar la máxima felicidad que se puede obtener teniendo un perro a tu lado. Por último, animar a todo el mundo a adoptar o acoger perros senior, os sorprenderán mucho.

10/06/2014

Hola! Aquí un mensaje sobre nuestra perrita Tristy. Tristy está muy bien. Es un cariño de verdad y de vez en cuando está un poco traviesa. Ya se encuentra parte de nuestra familia. A veces un poco demasiado. Tiene la tendencia de defendernos cuando suena el timbre o cuando oye sonidos inesperados. Entonces empieza a ladrar. Si Tristy ve que es una persona conocida deja de ladrar pronto, pero si no conoce a la persona a menudo sigue ladrando. En general Tristy es tranquila, pero a veces de repente tiene sus cinco minutos locos. Entonces corre de su mantelito a su cesto y de vuelta, prefiere hacerlo con un animalito de peluche en la boca. Si al final la familia está lista de comer se apresura de salir de su cesto. Se nota que cada vez está más alegre cuando llegamos a casa. A menudo está muy alegre y nos saluda con mucho entusiasmo. La hora de alimentar es una fiesta para Tristy también, especialmente por la tarde cuando se añaden carne fresca a la comida . Galletas para perros o un hueso le gustan mucho también. El verano toda la familia, Tristy incluída, ha ido a Austria. Ha pasado sin problemas. Tristy se ha divertido visiblemente. Cerca la casa nunca paseamos a Tristy suelto, porque se huye cuando se encuentra a perros más grandes. En Austria nunca nos encontramos a otros perros y entonces ahí Tristy podía andar suelto y correr. Todavía Tristy nos da mucho gusto! Saludos, Martien, Theresa, Leendert, Jacomine, Corlieke, Mathijs, Wilmar y (naturalmente) Tristy

28/05/2014

Hola, soy Clinton (también conocido como el más guapo del refugio), aunque en mi nuevo hogar me suelen llamar Puchi (no sé lo que significa pero debe de ser algo bueno porque siempre me dan algo rico después); llevo ya un año con mi familia y aunque me costó mucho adaptarme por el miedo que tenía, ahora vivo muy feliz (y cada vez más guapo), eso sí, la gente dice que estoy "un poco gordito" (pero yo me veo guapo igual). Vivo a cuerpo de rey, aunque duermo en el salón y a veces no me dejan dormir hasta las tantas. Tengo seis años ya (muy bien llevados) y me gusta mucho jugar; cuando me llevan al río lo paso pipa con mis amigos (que no son tan guapos como yo pero también son guapos) ¡últimamente hasta me animo a bañarme! Esta foto es de uno de mis paseos, ya veis que estoy la mar de contento (y de guapo).Quiero dar las gracias a todo el equipo del Refugio de Bando, en especial a Paloma por el cariño y trato recibidos los cuatro años que estuve allí. También animar a todo el mundo a adoptar, sobretodo a mi incondicional amigo Nixon que fue mi colega de aventuras y después mi compañero de canil, y además es tan guapo como yo. (Dicen que es mi hermano pero no me lo creo mucho porque él es completamente negro!!!!). Algún día aprenderé a dar lametones y después os los mandaré.

28/05/2014

Hola chic@s, esta es Chana, aunque ahora se llama Tila. La adoptamos en Enero de este año 2014. Chanita era muy cariñosa y juguetona en el refugio, el que fue su hogar durante cuatro años, y donde tenía muchos amigos y seguidores (¡y unos padrinos adorables!), por eso le costó adaptarse un poco a la vida en otro sitio distinto, aunque poco a poco va descubriendo todas las cosas buenas que existen en el mundo: los ríos, la hierba fresca, el queso Philadelphia... ¡Y ladrar a los desconocidos! Todavía no sabe jugar con otros perros y le cuesta hacer amistades, pero ya ha demostrado ser muy obediente y sobretodo muy leal: todavía se acuerda de aquellos ángeles de la guarda que la cuidaron, mimaron, y acogieron cuando no tenía nada ni a nadie más. Gracias por todo y seguid así: salvando vidas.

24/05/2014

Segundo me comentaron Bicho foi atopado no parque do Auditorio con un ou dous meses de idade e moi maliño, fractura de cadeira e pata. Operáchelo por bo e xeitoso a pesar do seu mal pronóstico e precisabades de alguén co que pasara o postoperatorio. Así que Bicho veu a miña casa, e aquí quedou. Efectivamente é un gato cariñoso pero o seu nome tamén di moito del. Traelo a casa foi un esforzo pois precisa de atención e coidado e sempre hai que pensar nel a hora de marchar da casa pero ese gran esforzo co tempo convértese nunha grande alegría de compartir o espazo cunha criatura tan lista, e tan marabillosa como é Bicho. Para as persoas que dubidan en coller gatos do refuxio teño que dicirlles que Bicho ten algunhas virtudes para ser un gato caseiro que se derivan da protectora, unha que so quere comer penso, a comida non é atractiva para el, salvo o leite desnatado polo que tolea. Agradézolle ás persoas que coidaron de Bicho e mo entregaron todo o seu traballo. Espero que esta pequena achega sexa un aliciente para continuar coa dura tarefa.

15/05/2014

A Paloma: Te envío foto de Leo para hacerle un pequeño homenaje. Como ves, en la imagen también aparece Tina (la de color negro), que afortunadamente sigue con nosotros. Los adoptamos a los dos juntos en 2006, cuando Leo (entonces Pedroso) tenía cuatro meses. Se nos fue a principios de mayo, con ocho años, a causa de un problema coronario. Leo es uno de los mejores regalos que me concedió la vida y, por eso, nunca olvidaré su extraordinaria bondad, su instinto de protección hacia la familia y todo el amor que nos regaló. Me gustaría que todo el mundo experimentara el privilegio que supone disfrutar de la compañía de un perro, sobre todo si es adoptado, porque entonces su gratitud es infinita. Muchas gracias a ti y a todos los miembros del equipo del refugio por vuestra generosa entrega. Un afectuoso saludo de Chefa y Jose, los afortunados compañeros de viaje de nuestro queridisimo Leo.

11/05/2014

Esta é a pequena Wicca, aínda que cando foi atopada e levada ó Refuxio chamárona Melisana. Chegou a miña vida fai máis de 5 meses e dende entón somos inseparables. E unha gatiña moi tranquila, a cal lle encanta acurrucarse ó meu lado, xogar con pelotas de papel e corretear por tódolo piso, así como pasarse horas mirando pola ventá, vixilando quen pasa pola rúa. As veces tamén e algo traste e fai algunha das súas, pero sexa como sexa xamáis a cambiaría por nada. Queríamos agradecervos, tanto eu como ela todo o que facedes polos animais que se atopan no Refuxio, esos pequenos que pasan por malas situacións e non teñen voz para facerse oír. Grazas por todo o voso esforzo, e grazas polo que fixéchedes por Wicca no seu momento.

24/03/2014

Ola!! Estos son Cayetana e Balaídos no seu novo fogar. Estan na aldea dende o 24/11/2013. Ainda que Balaídos era un gato de piso adaptouse igual de ben o sofá da casa que a trepar polas árbores e tellados... Cayetana (desconfiada por vontade propia ) non quere perderse as reunions na cociña nin o chopo de leite que se lle da polas mañans pero sin embargo prefire prescindir do sofá. Ambolos dous queren agradecervos o que co voso traballo e esforzo fixestes por eles (sobre todo Cayetana) a que a vida tratara un pouco peor antes de chegar o Refuxio. Sin mais un saudo e moitas grazas. Faremos mais visitas...

Apadriñamento

Apadriñamento

Fórmula para quen queira aos animais e non pode telos, pode axudalos por unha pequena cantidade de diñeiro ao ano ou dar un fogar e coidados aos animais con poucas posibilidades de adopcións, sendo costeados os gastos.

Voluntariado

Voluntariado

Podes participar no teu tempo libre en tarefas de promoción das adopcións de animais, de axuda nos seus coidados, socialización, actividades.

Asociarse

Asociarse

Se queres colaborar coas distintas actividades que se levan a cabo na Fundación podes facerte socio cunha aportación anual.

Casas de acollida

Casas de acollida

Existen casos de cans e gatos que por diferentes motivos (idade, dependencia dos humanos, etc) precisan dun fogar de acollida temporal mentres non atopamos un definitivo.

Club Fundación

Club Fundación

Se queres colaborar coas distintas actividades que se levan a cabo na Fundación podes facerte socio cunha aportación anual.

Logo REFUXIO DE BANDO
   
Zarramacedo (Bando)
Tel: 981 575 957 /
646 492 835
refuxio@refuxio.gal
Lun
Mar
Mer
Xov
Ven
Sáb
Dom
Moitas grazas a todas as persoas socias, voluntarias, madriñas e tamén a empresas comprometidas como estas
Deputación da coruña